(Last Updated On: آبان ۳, ۱۳۹۶)

آموزش شنا + کلاس غلبه بر ترس از آب

آموزش شنا به مبتلایان به فوبیای آب (افرادی که ترس از آب و آموزش شنا دارند) 
آموزش شنا به کودکان و بزرگسالان (کلاس شنا مقدماتی برای مبتدیان – کلاس شنا پیشرفته)
آموزش ۴ تکینک شنای کرال سینه، کرال پشت، پروانه و قورباغه
آموزش شنا از ابتدا، اصلاح تکنیک، آموزش نفس گیری اصولی

+ کلاس ویژه غلبه بر ترس از آب برای مبتلایان به ترس از آب (فوبیای آب)

ما با برگزاری دوره های آموزشی تخصصی و حرفه ای شنا علاوه بر توجه به یادگیری تکنیکی و حرفه ای شنا در سطوح مبتدی تا قهرمانی، روح نشاط و لذت بردن از آب را نیز به هنرجویان توسط مربیان مجرب فدراسیون به همراه کلاس ویژه غلبه بر ترس از آب آماده کرده ایم. 

آموزش شنا

ورزش شنا یکی از محبوب ترین ورزش ها در بین اقشار مختلف مردم است. شناگر نه تنها از این طریق احساس راحتی و نشاط می کند بلکه در اثر شنا کردن قابلیتهای جسمانی خود را از قبیل استقامت دستگاه گردش خون و تنفس، قدرت، سرعت و انعطاف پذیری مفاصل شانه و مچ دست و پاها را افزایش می دهد.

ورزش شنا تنها ورزشی است که از سن نوزادی تا سن کهنسالی می توان آنرا انجام داد و به طور کلی ورزشی است که هیجان و اضطراب را کاهش داده، عضلات را قوی و محکم کرده و بدن را نرم و انعطاف پذیر می سازد و باعث می شود که فرد انرژی بیشتری برای انجام کارهای روزانه خود کسب کند، بطور کلی می توانیم بگوییم که متابولیسم بدن (سوخت و ساز) را افزایش می دهد.

نقش درجه حرارت آب استخر در آموزش شنا

مدت توقف در آب وابسته به مقدار درجه حرارت آب می باشد. برنامه ی آموزش شنا هنگامی می تواند موفقیت آمیز باشد که شناگر در آب احساس آرامش نمایند. مثلاً سرد بودن آب باعث لرزش شناگر شده و این امر به نوبه ی خود در بازده ی کلاس اثر منفی خواهد داشت. در ضمن کودکان و نوجوانان از نظر تطبیق و هماهنگی گردش خون با محیط نسبت به بزرگسالان سرعت کمتری دارند.

درجه ی حرارت آب برای بزرگسالان باید ۲۷-۲۵ درجه و برای کودکان ۳۰-۲۸ درجه باشد. بنابراین آموزش شنا برای مبتدیان در استخر سرپوشیده مناسب تر از استخر رو باز است.

نکاتی در رابطه با آموزش شنا ی تکنیکی و اصولی:

۱) غوطه وری در آموزش شنا

غوطه وری اولین مرحله از آموزش شنا است. هنرجوی شناگر باید بیاموزد که خود را مطمئن و متناسب در آب متعادل کرده و با اراده خود را به زیر آب کشیده و جهات مختلف را تشخیص دهد.

شناگر باید زمانی که در آب غوطه ور است چشم هایش را باز نگهدارد. در ابتدا هنرجو به محض اینکه سرش را از آب بیرون آورد چشم هایش را تند تند دست می کشد این عمل نشان دهنده ترس زیاد است. با استفاده از تکنیک های پیشرفته و حوصله ما این ترس را از هنرجو دور می کنیم. در نتیجه هنرجو باید یاد بگیرد که چشم های خود را در مدت طولاتی تری در آب باز نگهدارد و یا بهتر خود را در آب به حالت غوطه وری در آورد. بدین ترتیب شناگر تجربه های لازم  را برای پیشرفت در مراحل بعدی پیدا خواهد کرد.

نکته: در آموزش شنا ی اصولی هنگام فرو رفتن ساده در آب سر باید به تدریج زیر آب فرو رود. صورت باید روی آب قرار گیرد و عمل بازدم (نفس را خالی کردن) در زیر آب صورت گیرد.

۲) پرش در آب در آموزش شنا

یکی دیگر از مراحل آموزش شنا پرش شناگر در آب است. پرش در آب نقش مهمی را ایفاء می نماید به خصوص اگر این پرش با غوطه وری همراه باشد زیرا جسارت شناگر را بیشتر کرده و به او اعتماد به نفس بیشتر خواهد داد. شناگر روی لبه ی استخر می نشیند و داخل آب می پرد. بعد با حالت زانو جمع به داخل آب می پرد باید به  شناگر آموزش داد که پس از یک پرش در آب چگونه می تواند بدن خود را به حالت غوطه وری در آب در آورد در نتیجه شناگر از آموزش شنا ی خود لذت خواهد برد.

۳) نفس در آموزش شنا

در آموزش شنا تنفس یکنواخت و ارادی از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است و بطور جدی می توانیم بگوییم مهمترین رکن در آموزش شنا نفس گیری اصولی می باشد. تنفس و یا به طور کلی عمل دم و بازدم با ریتم حرکات شنا باید هماهنگ باشد زیرا در غیر این صورت مانعی در اجرای حرکات شنا به وجودمی آید. پس شناگر در طی مراحل آموزش شنا باید بیاموزد که چطور در آب به طور اصولی و صحیح تنفس نماید.

با توجه به اینکه ورزش شنا احتیاج به استقامت زیادی دارد، بنابراین باید به این امر مهم توجه کافی شود. به شناگر باید آموخت که اگر نفس را در سینه حبس کند و خیلی آرام زانوها را به طرف شکم جمع کند و پاها را آرام از کف استخر جدا سازد، در این صورت حالت شناوری پیدا می کند. یعنی به محض اینکه به زیر آب برود بلافاصله کم کم به سطح آب می آید و حالت شناور بودن خود را احساس می کند و از این کار لذت می برد. ناگفته نماندکه مربی چندین بار این در هر جلسه این حرکت را با شناگر کار می کند تا مطمئن شود اصول صحیح نفس گیری را آموخته است.

۴) سُرخوردن در آموزش شنا

یکی دیگر از اصولی که به عنوان اصل اساسی آموزش شنا می توان محسوب کرد سُرخوردن در آب است . پس از اینکه شناگر قادر شد خود را بدون استفاده از دست و پا در آب غوطه ور نماید می توان سُرخوردن را به او آموزش داد. پس از اجرای حرکات مناسب در آب قبل از هر چیز شناگر باید بیاموزد که چگونه بدن خود را به حالت افقی بدون اتلاف انرژی بیشتر از حد نیاز روی آب حفظ نماید تا بدین وسیله بدنش را در آب متعادل نگاه دارد. با کسب تجربه کافی، شناگر می آموزد که پس از  یک دم عمیق بدن خود را به حالت متعادل و مناسب در آب حفظ نماید. و از این حالت با گذاشتن پا به دیوار استخر و وارد آوردن فشار توسط پنجه های پا به دیوار، شناگر در مسیر خود سُر بخورد و بصورت تکنیکی در مسیر خود جلو برود.

 * سُرخوردن بر روی آب می تواند به چند روش انجام شود:

                        • بهترین روش در ابتدای آموزش شنا اینست که مربی دست های شاگرد را در حالت شناوری گرفته و بکشد و بعد از کشش بلافاصله دست هایش را رها کند تا اینکه شناگر از سُرخوردن لذت ببرد.

                        • حالت دیگر این است که وقتی شناگر به حالت شناور بر روی آب است، مربی ازش می خواهد که سر بخورد، به محض سُرخوردن، مربی دستش را در کف پاهای شاگرد گذاشته و او را به طرف جلو هول می دهد. شناگر از این حرکت خوشش می آید و می بیند که به راحتی بر روی آب پیشروی می نماید.

                        • حالت دیگر اینست که مربی دست هایش را زیر شکم شناگر قرار داده و او را به طرف جلو می برد.

سُرخوردن  بر روی آب با فشار یک پا به دیواره استخر

برای اینکه شناگر عمل شناوری توام با پیشروی در آب به حالت خوابیده بر روی  شکم  را حس نماید، لازم است که در آموزش شنا با کمک گرفتن از دیواره استخر و فشار پا به دیواره اینکار را انجام دهد، شاگرد کنار استخر می ایستد و در حالی که دستهایش بالای سرش است، آرنجهایش را در حالت کشیده و بازوانش را به گوشهایش  می چسباند یک پایش را به دیواره استخر می گذارد. مایوی شناگر به دیواره چسبیده است بدن را به طرف جلو خم می نماید (بدون  اینکه سرش از دستانش  خارج شود) با گرفتن یک نفس عمیق و با فشار به دیواره استخر توسط یک پا به طرف سطح آب سُر می خورد و در این حالت دستها، رانها و به طور کلی بدن کشیده است و سر هنوز در بین دستان قرار می گیرد.

پس از تمام شدن هوای درون ششها و یا فرو افتادن پاها از حالت افقی می ایستد. به طور معمول بیشتر شناگران موقع بلند شدن و ایستادن از حالت سرخوردن به علت اینکه سر و بالا تنه را بالا میاورند در حالیکه هنوز پاهایشان زیر بدنشان قرار نگرفته است تلوتلو می خورند باید به آنان آموزش داده شود تا موقعی که می خواهند بایستند و عمل سُرخوردنن آنها تمام شده است قبل از خارج کردن سر و بالا تنه از آب اول پاها را به زیر شکم جمع نموده و به سمت کف استخر هدایت نمایند تا پس از اطمینان از اینکه پاهایشان روی زمین است سر را بلند کنند. این حرکت را چندین بار توسط مربیان مجرب ما در آموزش شنا بصورت کاملا تکنیکی آموزش داده می شود.

۱ پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *